Kasety schowane w suficie z płyty, bez jednej rzeczy na ścianach

Projekt wnętrza zakładał sufity z płyty gipsowo-kartonowej z uskokami i liniowym podświetleniem - rozwiązanie, w którym wszystko musi być w linii i na poziomie. W takim wnętrzu jednostka ścienna jest widoczna natychmiast i psuje efekt, na który poszła znaczna część budżetu wykończenia.

Trudność polegała na kolejności prac. Kaseta wpuszczona w płytę wymaga otworu o dokładnym wymiarze, w dokładnym miejscu, wyciętego przez ekipę od sufitów - a ta ekipa pracuje według swojego rysunku, nie naszego. Jeśli te dwa rysunki nie zostaną uzgodnione zawczasu, kaseta ląduje kilkadziesiąt centymetrów od miejsca, w którym miała być, albo wchodzi w uskok, w który wejść nie może.

Zaczęliśmy od wspólnej wizyty z wykonawcą sufitów, jeszcze przed montażem stelaża. Ustaliliśmy położenie każdej kasety, wymiar otworu i to, po której stronie uskoku ma się znaleźć. Dopiero potem poszły trasy chłodnicze i przewody - nad przyszłą zabudową, przypięte do stropu, a nie do stelaża sufitu.

Korpusy kaset zawiesiliśmy na prętach kotwionych w stropie. To zasada, od której nie ma odstępstw: stelaż sufitu utrzymuje płyty, nie urządzenia. Kaseta powieszona na profilach z czasem obciąga sufit i przy licu pojawia się szczelina, której nie da się zaszpachlować na stałe, bo urządzenie pracuje i drga.

W jednym pomieszczeniu zabudowy nie przewidziano w ogóle - i tam bez dyskusji poszła jednostka ścienna. Upieranie się przy jednym typie urządzenia w całym domu kończy się albo obniżaniem sufitu tam, gdzie nie trzeba, albo kompromisem w miejscu, w którym nie było powodu go robić.

Kratki kaset są w jednej płaszczyźnie z sufitem, równolegle do uskoków. Z poziomu wzroku widać je dopiero, kiedy się ich szuka. Ściany zostały czyste, a w pokoju bez zabudowy wisi zwykła jednostka ścienna, która nikomu tam nie przeszkadza.

Przy każdej kasecie zaplanowaliśmy rewizję do filtra - w tym wypadku filtr wyjmuje się od dołu, po zdjęciu kratki, więc rewizja jest potrzebna głównie do tacy skroplin i do pompki. To szczegół, o który trzeba zawalczyć na etapie projektu sufitu, bo dla projektanta wnętrz każdy dodatkowy element w płaszczyźnie sufitu jest ustępstwem. Bez niego pierwsza poważniejsza usterka oznacza wycinanie płyty.

Kaseta w suficie z płyty to najładniejsze rozwiązanie dla domu z zabudowanymi sufitami, ale wymaga jednej rzeczy, której nie da się nadrobić później: uzgodnienia z wykonawcą sufitów przed montażem stelaża. Jeśli rozmawiasz o klimatyzacji dopiero po zamknięciu sufitów, wybór zawęża się do jednostek ściennych albo do rozbierania płyt.

Pytanie kontrolne do wykonawcy brzmi: na czym zostanie powieszony korpus kasety. Prawidłowa odpowiedź to „na prętach kotwionych do stropu”. Jeśli słyszysz „na stelażu sufitu”, szukaj innego wykonawcy - to jest błąd, którego skutki zobaczysz po dwóch sezonach, kiedy przy licu kasety pojawi się szczelina.

Na koniec kwestia doboru: kaseta jednokierunkowa i czterokierunkowa to nie to samo urządzenie. Czterokierunkowa nawiewa promieniście i pasuje na środek pomieszczenia; jednokierunkowa dmucha w jedną stronę i sprawdza się w wąskiej zabudowie przy ścianie albo nad przejściem. Wybór między nimi wynika z kształtu pomieszczenia i z tego, gdzie w suficie jest miejsce - nie z ceny. Jeśli ktoś proponuje jeden typ na cały dom, warto zapytać, dlaczego akurat ten.