Dwa osobne splity zamiast jednego multi-splitu

Inwestor przyszedł z gotowym pomysłem: jeden multi-split na dwa pokoje, bo „jedno urządzenie na zewnątrz wygląda lepiej”. Pokoje leżały jednak po przeciwnych stronach domu, a jedyne sensowne miejsce na agregat było przy jednym z nich. Multi-split oznaczałby tu jedną krótką trasę i jedną bardzo długą, przechodzącą przez pół budynku.

Długa trasa w multi-splicie to nie jest tylko więcej rury. To większy spadek ciśnienia, więcej oleju krążącego poza sprężarką, i - w praktyce serwisowej - trudniejsze szukanie nieszczelności, bo połowa instalacji jest niedostępna. Do tego przy multi-splicie awaria agregatu wyłącza oba pokoje naraz.

Policzyliśmy oba warianty i pokazaliśmy różnicę. Dwa niezależne splity oznaczały tu dwie krótkie trasy zamiast jednej krótkiej i jednej przez cały dom, dwa agregaty zamiast jednego - ale za to każdy tuż przy swoim pokoju, na własnym kawałku tarasu i balkonu. Inwestor zobaczył trasę narysowaną na ścianie i zmienił zdanie w pięć minut.

Każdy agregat stanął na podkładkach antywibracyjnych, na twardym podłożu, z zachowanym odstępem od ściany. Przy jednostkach ustawianych na tarasie to ważniejsze niż przy wiszących na wsporniku: płyta tarasowa przenosi drgania do konstrukcji dużo lepiej niż ściana z wieńcem.

Oba układy są od siebie całkowicie niezależne - osobne czynniki, osobne sterowanie, osobne przeglądy. Jeżeli za pięć lat jeden będzie wymagał naprawy, drugi pracuje dalej.

Dwa pokoje chłodzone niezależnie, trasy krótkie i w całości wzdłuż ścian zewnętrznych. Estetycznie wyszło zresztą lepiej niż w wariancie z jednym agregatem: dwa mniejsze urządzenia rozstawione po dwóch stronach domu rzucają się w oczy mniej niż jedno duże z wiązką rur odchodzącą w bok.

Rozdzielenie na dwa układy zmienia też sposób, w jaki dom się z klimatyzacji korzysta. Pokój od strony południowej nagrzewa się wcześniej i mocniej niż drugi, więc jego urządzenie startuje wcześniej i pracuje dłużej - a drugie w tym czasie stoi. W jednym multi-splicie takiej różnicy nie da się w pełni wykorzystać, bo sprężarka jest wspólna i musi ruszyć nawet wtedy, gdy potrzebuje jej tylko jedno pomieszczenie. Przy dwóch niezależnych układach każdy pracuje wyłącznie wtedy, kiedy jest potrzebny. To także prostszy serwis: dwa mniejsze urządzenia z krótkimi trasami przegląda się szybciej niż jeden rozbudowany układ z instalacją rozchodzącą się po całym budynku.

Multi-split ma sens, kiedy jednostki wewnętrzne są blisko siebie i blisko jednego miejsca na agregat - na przykład w mieszkaniu, gdzie wszystkie pokoje wychodzą na jeden balkon. Kiedy pomieszczenia są rozrzucone po budynku, dwa osobne układy zwykle wypadają lepiej: krótsze trasy, prostszy serwis i brak sytuacji, w której jedna usterka wyłącza cały dom. Zanim zdecydujesz, poproś o narysowanie trasy na ścianie. Długość instalacji widać wtedy od razu i decyzja robi się oczywista.

Jeśli decydujesz się na dwa układy, kup je u jednego wykonawcy i w jednej marce. Nie chodzi o lojalność wobec producenta, tylko o serwis: jedna firma z jednym kompletem części i jednym terminem przeglądu to jeden telefon zamiast dwóch, a przy awarii w sezonie ma to realne znaczenie. Przy okazji łatwiej wynegocjować przegląd obu urządzeń w jednym wyjeździe, co jest tańsze niż dwie osobne wizyty.